ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ ΕΑΑΚ ΠΑΤΡΑΣ

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Το τέλος της βωβής και μακράς προεκλογικής περιόδου ήρθε με την ανάδειξη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Μια συγκυβέρνηση που βρίθει αντιφάσεων και ανεπαρκειών, μια κυβέρνηση που έρχεται μετά από εκλογές όπου οι εκφραστές της πολιτικής των μνημονίων (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) καταποντίστηκαν. Σε αυτήν την κατεύθυνση συνέβαλλαν καθοριστικά οι κινηματικές αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν στα κυρίαρχα μέτωπα όπου εκτυλισσόταν αυτή η πολιτική. Όμως δεν είναι αυτό το τέλος του δρόμου και των μνημονίων.

Όσο και αν η συγκυβέρνηση προσπάθησε προεκλογικά και μετεκλογικά να μας δείξει ότι μπορεί να δώσει απάντηση στις μειωμένες λαϊκές προσδοκίες, η αλήθεια δυστυχώς είναι διαφορετική. Μετά την υπογραφή της δανειακής σύμβασης η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν έσκισε τα μνημόνια όπως αρχικά διακήρυσσε, αλλά τα αποδέχτηκε άνευ όρων. Με πρόσφατο παράδειγμα την τελευταία συμφωνία στο Eurogroup ο ΣΥΡΙΖΑ εμμένοντας στην πολιτική του επιλογή να κινηθεί εντός των μηχανισμών του Ευρώ και της Ε.Ε., αναγνώρισε το χρέος, αποδέχτηκε τα ασφυκτικά πλαίσια που θέτουν οι μηχανισμοί και συμφώνησε σε μία σειρά μέτρων που δεν αποκλίνουν από πτυχές της μνημονιακής πολιτικής. Στα παραπάνω όρια αποδείχτηκε με τον πιο βίαιο τρόπο, ότι στο έδαφος της κρίσης και των ορίων που θέτει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και διαχείριση πέφτει στο κενό.

Το ρήγμα του λαϊκού κινήματος είναι ακόμα ανοιχτό!

Ένα ποιοτικό στοιχείο που φέρνει η νέα συγκυβέρνηση είναι αυτό της εθνικής συναίνεσης και του συμβιβασμού, καθώς δεν εκφράζει τα συμφέροντα του λαού και της νεολαίας, αλλά προσπαθεί να πείσει ότι εκφράζει τα συμφέροντα του συνόλου της κοινωνίας. Η ανακούφιση και αισιοδοξία που άντλησε ο λαός από την ανατροπή ΝΔ-ΠΑΣΟΚ πρέπει να μετασχηματιστεί σε δύναμη ανατροπής μέσω της περαιτέρω ριζοσπαστικοποίησης υπό το πρίσμα των λαϊκών αναγκών. Κανένας σωτήρας δεν υπάρχει η δεν θα υπάρξει παρά μόνο ο ίδιος ο λαός όταν πάρει την τύχη στα χέρια του, αναιρώντας το μνημονιακό κεκτημένο.

Το φοιτητικό κίνημα δεν εφησυχάζεται και δεν αναμένει!

Οι πρώτες εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης για κατάργηση των διαγραφών και των Συμβουλίων Ιδρύματος ήταν κομμάτι της πολυετούς δράσης και αιτηματολογίας του φοιτητικού κινήματος. Παρόλ’ αυτά, οι κατευθύνσεις που τίθενται, τόσο από την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση όσο και από τις στρατηγικές επιδιώξεις και οδηγίες της Ε.Ε. για την ανώτατη εκπαίδευση, παραμένουν  ακόμα σε ισχύ.

                                                 

                                    Με ποια χάρτα αιτημάτων? Με ποιο περιεχόμενο?

• ·       Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς κανένα αποκλεισμό.

Τα τελευταία χρόνια στο όνομα της κρίσης και με όχημα το χρέος, τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα βίωσαν την υποχρηματοδότηση και με δικαιολογία το τελευταίο αναζήτησαν ιδιωτικές χρηματοδοτήσεις. Η κίνηση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα την προσπάθεια ελέγχου δραστηριοτήτων των σχολών, όπως του γνωστικού αντικειμένου και της έρευνας, σύμφωνα με τις ανάγκες της αγοράς. Δε θα δεχτούμε καμία περικοπή στο όνομα της νέας ¨δανειακής σύμβασης¨ και καμία επιβολή διδάκτρων, αλλά απαιτούμε πλήρη δωρεάν σίτιση, στέγαση, μετακίνηση για όλους και πλήρη κρατική χρηματοδότηση για όλες τις δραστηριότητες του πανεπιστημίου.

• ·        Πλήρης κατάργηση του νόμου Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου και όποιων νόμων συμπυκνώνουν το σύνολο της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.

Οι κατευθύνσεις αυτές συμπυκνώνονται στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, ευέλικτου, φθηνού, ημικαταρτισμένου, χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις, άμεσα εκμεταλλεύσιμου, την ένταση της επιχειρηματικής λειτουργίας και των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και την προσπάθεια ιδεολογικής πειθάρχησης των φοιτητών μέσω της εντατικοποίησης.

• ·        Καμιά σκέψη για διαγραφές.
• ·        Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση. Ενάντια στην συνέχιση της πολυδιάσπασης των γνωστικών αντικειμένων και κατακερμάτισης των πτυχίων.

Ένα πτυχίο αναγνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα σε αυτό.

• ·        Δουλειά με αξιοπρέπεια, μόνιμη και σταθερή για όλους.

Παράλληλα με τα παραπάνω, απαιτείται σήμερα επιθετικό στίγμα διεκδίκησης για δουλειά για όλους, για ζωή με αξιοπρέπεια. Με αιτηματολογία που θα πιάνει το νήμα των κλαδικών ζητημάτων (π.χ. κατάργηση πολυνομοσχεδίου, ΑΣΕΠ και εξετάσεων πιστοποίησης) και θα δίνει απαντήσεις στην κατεύθυνση της άρσης του συμφώνου πρώτης απασχόλησης, των ελαστικών σχέσεων εργασίας, των πεντάμηνων voucher, της ανεργίας και της επιστημονικής μετανάστευσης.

• ·        Επανακατοχύρωση και διεύρυνση του ασύλου στο πανεπιστήμιο και στους χώρους δουλειάς.

Η κατοχύρωση του ασύλου ειδικά σε μια χρονιά που το φοιτητικό κίνημα χτυπήθηκε στο δρόμο και οι συλλογικές του διαδικασίες εμποδίστηκαν ακόμα και από τις δυνάμεις καταστολής με εντολή του πλέον βουλευτή επικρατείας της ΝΔ, Φορτσάκη, η επανακατοχύρωση και διεύρυνση του ασύλου είναι το πρώτο αναγκαίο βήμα για την προάσπιση των συλλογικών διαδικασιών του ευρύτερου λαϊκού κινήματος.

• ·        Συμμετοχή στα όργανα συνδιοίκησης απ’ τη σκοπιά του ελέγχου και της επιβολής των φοιτητικών και εργατικών αναγκών και διεκδικήσεων.

Ταυτόχρονα, χρειάζεται ρήξη με το πλαίσιο του χρέους, της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ, ρήξη με τη λογική του ευρωμονόδρομου. Έτσι, το φοιτητικό κίνημα μέσα από τη δημοκρατία των Γενικών του Συνελεύσεων και το συντονισμό τους, πρέπει να βγει με ξεκάθαρο στίγμα απέναντι στη νέα συμφωνία κυβέρνησης – ΕΕ, που θα κινείται σε κατεύθυνση αντίρροπη στα συμφέροντα του λαού και της νεολαίας. Τα αιτήματα του φοιτητικού  κινήματος δε διαπραγματεύονται στο βωμό της κρίσης και δε θα μπουν στο καλούπι συναίνεσης και διαλόγου. Το πλαίσιο του φοιτητικού κινήματος πρέπει να βάζει τη λογική ενός άλλου δρόμου, ενός θετικού προτάγματος για το μέλλον της νεολαίας!

Όλα αυτά επιτάσσουν την απάντηση του φοιτητικού κινήματος. Από τη μία, μέσω του μπλοκαρίσματος πτυχών της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης ανά ίδρυμα και ανά σχολή και από την άλλη, στοχοθεσία για πανελλαδική πορεία- κινητοποίηση με στόχο την ικανοποίηση των αιτημάτων του φοιτητικού κινήματος. Στην προσπάθεια να βάλουμε φρένο στα σχέδια τους απαιτείται η ευρύτερη δυνατή συμμαχία. Χρειάζεται να συγκροτηθεί ένα μέτωπο των φοιτητών, των μεταπτυχιακών, των διοικητικών, των καθαριστριών, των εργαζομένων, των διδακτορικών και χαμηλόβαθμων ΔΕΠ. Ταυτόχρονα, είναι αναγκαία η σύνδεση της πάλης του φοιτητικού κινήματος με το εργατικό και ευρύτερο λαϊκό κίνημα.

Στα πλαίσια αυτά θεωρούμε αναγκαία στη βάση του πολιτικού περιεχομένου που αναφέρθηκε στην κατεύθυνση οικοδόμησης ενός φοιτητικού κινήματος μάχιμου, ριζοσπαστικού, σε κατεύθυνση ανατρεπτική και όχι απλής συντήρησης κεκτημένων, σε ρήξη και κόντρα με τη γραφειοκρατική παρωδία που προκρίνουν οι καθεστωτικές δυνάμεις. Στη βάση του παραπάνω πολιτικού σχεδίου που περιγράψαμε, απευθυνόμαστε στον κάθε φοιτητή που

αναγνωρίζει ότι η αναγκαιότητα ρήξης και ανατροπής περνάει μέσα από κάθε κινηματική διαδικασία, μικρή και μεγάλη. Απευθυνόμαστε, επίσης, σε αριστερά σχήματα και συλλογικότητες που αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα στράτευσης στο δρόμο της ρήξης και της ανατροπής, ανεξάρτητα από το μετερίζι που προέρχονται και τις πολιτικές επιλογές που πήραν στο παρελθόν.

Με τα σχήματα της ΕΑΑΚ!

Σε όλα τα παραπάνω θα προσπαθήσουν να συμβάλουν τα σχήματα της ΕΑΑΚ. Αναγνωρίζοντας τις σύγχρονες απαιτήσεις της εποχής, θα προσπαθήσουν να συμβάλουν  στην υπόθεση της συνολικής ανατροπής. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ που θα πρεσβεύουν μια αριστερά:

Ανεξάρτητη από την αστική πολιτική και την κυρίαρχη ιδεολογία.

Ασυμβίβαστη, καθώς δεν αρκείται στο ελάχιστο που μπορεί να προσφέρει ο κάθε διαχειριστής, αλλά είναι ανυποχώρητη στο σύνολο των διεκδικήσεών της!

Επαναστατική, γιατί θα συνεχίσει με επιμονή και υπομονή να συγκρούεται και να έρχεται σε ρήξη με το ευρώ, την ΕΕ, το χρέος.

Μετωπική, γιατί θα προσπαθήσει να εκφράσει όλες εκείνες τις φωνές αμφισβήτησης στο εσωτερικό των πανεπιστημίων, στην προσπάθεια οικοδόμησης μια άλλης αριστεράς!

Για να γκρεμίσουμε τα σχέδιά τους, για να οικοδομήσουμε το μέλλον που οραματιζόμαστε!

Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ ΣΕ ΑΕΙ - ΤΕΙ

ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΠΡΩΤΟΕΤΩΝ

ΜΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ΣΕ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΝ...

Από μικροί θα θυμόμαστε την παρέναιση των γονιών «μάθε παιδί μου γράμματα» η οποία με τον καιρό έδωσε τη θέση της στο «πάρε παιδί μου ένα χαρτί», με ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να συνεπάγεται στο σήμερα.Και μετά από ένα καλοκαίρι μέσα στο οποίο κυβέρνηση- ΕΕ-ΔΝΤ, χωρίς να κάνουν διακοπές συνέχισαν την αντιλαική επίθεση που το κεφάλαιο εξαπολύει στην εποχή της βαθιάς δομικής του κρίσης, καταλήξαμε στο ερώτημα, «εσένα παιδί μου σε διαγράφουν;». 

Καθώς ήδη έχουν ανακοινωθεί 180.000 διαγραφές, λιμνάζωντων όπως τους χαρακτηρίζει το υπουργείο φοιτητών για τις 31 Αυγούστου,με την συνέχεια να έπεται και να στοχεύει στις διαγραφές ,όλων των φοιτητών μετά τα ν+2 έτη για όσους μπήκαν στις σχολές από το 2011 και έπειτα. Το πρόσχημα για τα παραπάνω,το υπέρογκο κόστος των ̈αιώνιων ̈φοιτητών για του φορολογούμενος πολίτες και η προσπάθεια ένος γενικότερου εξορθολογισμού στο χώρο της παιδείας. 

Τώρα βέβαια για ποιο κόστος μπορούμε να μιλάμε,από τη στιγμή που αυτοί οι φοιτητές δεν στοιχίζουν απολύτως τιποτα καθώς δεν έχουν φοιτητικά δικαιώματα,όπως πάσο για τα μέσα μεταφοράς,σίτιση στις εστίες, παροχή συγγραμάτων κτλπ; Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα ξεκαθάρισμα στα πανεπιστήμια με σκοπό να πεταχτούν έξω από αυτά τα παιδιά των εργατικών λαικών οικογενειών,που μπορεί να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις σπουδες τους γιατί αδυνατούν οικονομικά να ανταπεξέλθουν στα έξοδα του να σπουδάζεις σε μια άλλη πόλη,η γιατί ακόμα αναγκάζονται να δουλεύουν για να συντηρούντε οικονομικά και να προσφέρουν στο οικογενειακό εισόδημα. Γιγαντώνοντας τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση και το πανεπιστήμιο, θετοντάς τους σε αλλεπάληλα επίπεδα ήδη από το νέο λύκειο με την εισαγωγή και του θεσμού της τράπεζας θεμάτων. Και αν όλα αυτά μπορεί να φαντάζουν μακρινά, αρκέι να σκεφτούμε πως στη σχολή μας όπου η καθηγητική αυθαιρεσία και τα μαζικά κοψίματα τείνουν να αποτελέσουν τον κανόνα, κάθε φοιτητής που μπήκε από το 2011 και μετά βλέπει το ν+2 να πλησιάζει απειλητικά σε μία κούρσα που καλείται να διανύσει χωρίς να σηκώσει κεφάλι. 

Από όλα τα παραπάνω,προκύπτει και ένα καίριο ερώτημα. Που στοχεύουν τελικά οι διαγραφές των φοιτητών; Για να απαντήσουνε σε αυτό, θα πρέπει να πιάσουμε το νήμα από παλιότερα. Από την αρχή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, από τον νόμο-πλάισιο, το Σχέδιο Αθηνά με την διάλυση της τεχνικής εκπαίδευσης και το κλείσιμο εκατοντάδων ιδρυμάτων και σχολών με φοιτητές και εργαζόμενους να βρίσκονται άνεργοι και με πτυχία- φαντάσματα. Μέχρι τις περσινές απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων και το σχηματισμό οργανισμών στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ώστε να έρθουν οι επιχειρήσεις και οι εργολαβίες να καρπωθούν τους τομείς φιλέτα που τα συμβούλια ιδρύματος των μεγαλομάνατζερ των επιχειρήσεων θα τους παραχωρούσαν. Ακόμη και τη παραχώρηση πλήρων δικαιωμάτων στα ιδιωτικά κολλέγια του κάθε Μπόμπολα και Λάτση. 

Επομένως μέσα σε αυτά τα πλήρως επιχειρηματικά ιδρύματα όπου η κάθε εταιρία θα έρχεται να αγοράσει την έδρα της για να κάνει την έρευνα της στο τομέα που το έχει ανάγκη, πόσο μάλλον στη σημερινή εποχή της κρίσης,χρειάζεται και έναν πού συγκεκριμένο αριθμό φοιτητών.Και αυτό γιατί οι φοιτητές θα είναι αυτοί που αμισθή χωρίς καμία παροχή θα έρχονται να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της κάθε εταιρίας, και όπως προτάσουν και τα μοντέρνα μοντέλα της αγορά, κάθε εταιρεία που θέλει να λειτουργει με ορθά κριτήρια αποδοτικότητας και ανταποδοτικότητας οφείλει να έχει και έναν συγκεκριμένο και κάποιες φορές περιορισμένο αριθμό ατόμων που απασχολεί. 

Όπως στη έρευνα,έτσι και για τη συνέχεια οι επιχειρήσεις μπορούν και ακολουθούν ένα πολύ συγκεκριμένο πλάνο. Διαλύοντας κάθε εργασιακό δικαίωμα στοχεύουν στη δημιουργία ημικαταρτισμένων η λίγο από όλα εργαζομένων που θα εχουν φοιτήσει 2,3,5 χρόνια παίρνωντας θραύσματα γνώσεων και δεξιοτήτων που θα τους καθιστά αναλώσιμα γρανάζια μέσα στη μηχανή της παραγωγής. Και πάντα αν αργότερα αλλάξει κάτι θα έιναι ανοιχτή η πόρτα των επι πληρωμή προγραμμάτων δια βίου μάθησης και των ιδιωτικών κολλεγίων. Ακόμη η κόυρσα των ν+2 ετων θα είναι αυτή που θα διαμορφώσει τους σημερινούς φοιτητές στους αυριανούς πειθήνιους και ευέλικτους, υποτακτικούς στις ανάγκες του κεφαλαίου εργαζόμενους, μαθημένους στον ανταγωνισμό και την υποταγή, στερούμενους συλλογικές αναπαραστάσεις και βιώματα. 

Απέναντι σε όλα αυτά ,εμείς θεωρούμε πως μία απάντηση στο σήμερα δεν είναι μόνο εφικτή αλλά και αναγκαία. Μία απάντηση που μόνο το οργανωμένο και μαζικό φοιτητικό κίνημα είναι στο σήμερα σε θέση να δώσει. Μέσα από μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες,που σαν κύτταρα θα έχουν τις γενικές συνελεύσεις που σε κάθε σχολή πρέπει να γίνουν άμεσα. Και αυτός ο αγώνας είναι στον οποίο το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να συναντηθέι με τους διοικητικούς που από πέρισυ δίνουν έναν ηρωικό αγώνα, αλλά και με το ευρύτερο λαικό και εργατικό κίνημα. Για να μην διαγραφεί κανέις φοιτητής, αλλά ακόμη περισσότερο για την διαγραφή του ίδιου του μέλλοντος που κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και κεφάλαιο προσπαθούν να σχεδιάσουν για τη νεολαία και ολόκληρη τη κοινωνία. Στις διαγραφές απαντάμε με διαγραφή της πραγματικότητας που μας ετοιμάζουν και με τη δημιουργία της πραγματικότητας που εμείς οραματιζόμαστε και που περνάει μέσα από την παιδεία και την γνώση για τον κάθε άνθρωπο.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΕΑΑΚ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Σήμερα στις 18/06/2014 διεξήχθησαν οι πρυτανικές εκλογές στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Αυτή η εκλογή αποτελεί πρακτική εφαρμογή του νόμου 4009 και της πολιτικής που προσπαθεί να διαλύσει το δημόσιο και δωρεάν Πανεπιστήμιο. Οι φοιτητικοί σύλλογοι μέσα από τις μαζικές τους διαδικασίες έχουν δηλώσει και έχουν αντιπαλέψει έμπρακτα την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο. Την ίδια στιγμή οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου αγωνίζονται κόντρα στις ίδιες πολιτικές με σκοπό να αποκρούσουν το μέτρο της διαθεσιμότητας, τις απολύσεις και την υποστελέχωση του δημόσιου Πανεπιστημίου. Αυτή η πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση πιστή στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ-πτυχή της οποίας είναι και οι πρυτανικές εκλογές με στόχο το “διορισμό” των εγκαθέτων της στο πανεπιστήμιο-στοχεύει στη διαμόρφωση ενός νέου τοπίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εναρμονισμένο στις ανάγκες της αγοράς, που θα υποβαθμίζει τα πτυχία και την εργασιακή προοπτική των φοιτητών, θα δυσχεραίνει τους όρους φοίτησης και τη φοιτητική καθημερινότητα και θα θεσμοθετεί το καθεστώς της επισφάλειας και των απολύσεων για τους εργαζόμενους εντός του. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ Πάτρας ως εκ τούτου καταγγέλλουν με κάθε τρόπο την αυταρχική ψήφιση του νέου πρύτανη και τον εκβιασμό των φοιτητικών συλλόγων.

            Η διεξαγωγή των εκλογών καθώς και η υποβολή των υποψηφίων πρυτάνεων έγιναν σε ένα σκληρό και αυταρχικό πλαίσιο. Αρχικά, για να εγκριθούν οι υποψηφιότητες των υποψηφίων έπρεπε πρώτα να ελεγχθούν από το Συμβούλιο του Ιδρύματος. Οι απαιτήσεις του συμβουλίου για τους υποψηφίους πρυτάνεις επί της ουσίας αποτελούν “όρκους πίστης” στην αντιεκπαιδευτική πολιτική για τα πανεπιστήμια και έκριναν τελικά τους Κυριαζοπούλου – Ραβάνη ως κατάλληλους για το έργο αυτό. Σαν να μην έφθανε αυτό, στην ψηφοφορία αυτή συμμετέχουν μόνο τα μέλη ΔΕΠ (740 συνολικά) χωρίς να συμμετέχουν φοιτητές και εργαζόμενοι του πανεπιστημίου. Το κερασάκι στην τούρτα είναι το γεγονός ότι η ανακοίνωση της μέρας των εκλογών έγινε μία μέρα πριν και αυτή πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά! Αυτοί που καταγγέλλουν την μαζική και ανατρεπτική δράση του φοιτητικού κινήματος ως δράση μειοψηφικών ακραίων ομάδων λειτουργούν με το πιο υποδειγματικό τρόπο οργανωμένων μειοψηφιών για την διάλυση των πανεπιστημίων.

            Δεν έχουμε καμία αυταπάτη. Στο πανεπιστήμιο που θέλουν να δημιουργήσουν χρειάζεται και αντίστοιχος αντιδημοκρατικός τρόπος διοίκησης με τα ανάλογα πρόσωπα, που θα υλοποιούν ανά πάσα στιγμή τις κατευθύνσεις της κυβέρνησης και θα είναι εκφραστές ιδιωτικονομικών-επιχειρηματικών συμφερόντων. Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να σταθεί απέναντι σε αυτές τις πρακτικές και να ανατρέψει την αντιεκπαιδευτική πολιτική στα πανεπιστήμια, να μπλοκάρει τις διαγραφές, τους εσωτερικούς κανονισμούς, τις απολύσεις συμβάλλοντας μαζί με εργαζόμενους στη συνολική ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής.

ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ!

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ,  ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!

ΕΑΑΚ ΠΑΤΡΑΣ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΟΙ "ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ" ΒΑΖΟΥΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ!

Πράγματα και  θαύματα συμβαίνουν στο διοικητικό συμβούλιο του φοιτητικού συλλόγου των Πολιτικών Μηχανικών (και όχι μόνο). Ως ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ – Ε.Α.Α.Κ. επειδή θέλουμε ο σύλλογος να εκφράζεται μέσα από το ανώτατο του όργανο, την γενική συνέλευση και όχι μαζέματα 7 πεφωτισμένων καλέσαμε για ορισμό και διεξαγωγή γενικής συνέλευσης.

Θέμα; Κανονικά τέτοια απορία δεν θα έπρεπε να υφίσταται, καθώς γίνεται ο κακός χαμός τόσο σε επίπεδο κοινωνίας  αλλά και στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Χέρι – χέρι με το ξύλο στις απολυμένες καθαρίστριες και τον ανασχηματισμό – μνημονιακή φάρσα της κυβέρνησης, έρχονται οι εσωτερικοί κανονισμοί στις σχολές, καθώς και οι περεταίρω απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων στα Πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Πατρών 95 άνθρωποι χάνουν την δουλειά τους.

Οπότε ως ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ – ΕΑΑΚ, καλέσαμε στο ΔΣ συνέλευση 1 ώρα την Πέμπτη, προκειμένου να συζητήσουμε τα παραπάνω και να συντονίσουμε την δράση μας. Καθώς είμαστε αυτοί, που όχι μόνο διακηρυκτικά, πιστεύουμε ότι ο αγώνας δεν σταματάει στις φοιτητικές εκλογές.  Που το φοιτητικό κίνημα δεν βλέπει μήνες έξαρσης και ύφεσης, ανάλογα με το πότε μπαίνουν οι πρωτοετείς ώστε να μεγαλώσουμε το μαγαζί μας. Άλλωστε οι τελευταίες ιστορικές εκφάνσεις του φοιτητικού κινήματος, έγιναν σε περίοδο εξεταστικών τον Μάη – Ιούνη του 06 και τον Σεπτέμβρη του ΄11, δείχνοντας έτσι ότι οι φοιτητές δεν χαμπαριάζουν από το κυνήγι ενός 5 στα μαθήματα, αλλά συλλογικά προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα τους, και της κοινωνίας στην οποία ανήκουν.

Και εδώ έρχεται το ανέκδοτο. ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ως βαθιοί συνεργάτες (βλέπε ΝΔ – ΠΑΣΟΚ), ψήφισαν αντιπαραθετικό ψήφισμα, που καλούσε σε γενική συνέλευση του Συλλόγου το Σάββατο! Με σαφείς ειρωνικές διαθέσεις, ,με πρόσχημα να «διασφαλίσουν» την εξεταστική.

Δεν μασάμε! Θέλουν τους φοιτητές υποταγμένους, τους φοιτητικούς συλλόγους νεκρούς, το λαϊκό κίνημα σε λήθαργο! Νομίζουν ότι μπορούν να σπάνε πλάκα στις πλάτες των φοιτητών, και να εντείνουν την κινηματική νηνεμία που συμφέρει αυτούς και τους πολιτικούς τους εκφραστές.

Δείξε ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς! Αγωνίσου στο πλάι των διοικητικών, στο πλάι του καταπιεσμένου λαού, ενάντια στο Πανεπιστήμιο – Επιχείρηση που μας επιβάλλουν, ενάντια σε αυτούς που μας θεωρούν ως τους αυριανούς υποταγμένους.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 19/06 στις 19:30 στην ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ!

Καμία απόλυση εργαζόμενου!-Όχι στην διαθεσιμότητα

Ο νέος Οργανισμός θα απορριφθεί!

Αντεπίθεση για μόρφωση-δουλειά-ελευθερίες!

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΝΕΟΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ!

Τα κυβερνητικά επιτελεία στις επιταγές της ΕΕ ετοιμάζονται για ένα ακόμα έγκλημα στην 3βαθμια εκπαίδευση. Ο νέος Οργανισμός, κρατά όλες τις αντιλαϊκές πλευρές του παλιού (όπως οι τρείς κύκλοι σπουδών, οι πιστωτικές μονάδες) και ταυτόχρονα ενσωματώνει όλες τις αντιδραστικές αλλαγές που έφερε ο νόμος πλαίσιο στη λειτουργία των ΑΕΙ - ΤΕΙ.
Οι αλλαγές αυτές στόχο έχουν την ένταση της επιχειρηματικής λειτουργίας των Ιδρυμάτων, την πλήρη προσαρμογή της έρευνας, του περιεχομένου σπουδών και των αποφοίτων, στις ανάγκες του κεφαλαίου για περισσότερα κέρδη, την περεταίρω καθυπόταξη των φοιτητών και την διαμόρφωση ενός αντιδραστικού νέου μοντέλου εργαζόμενου.

Τι προβλέπει ο νέος Οργανισμός;

ο      Τη διάσπαση των προγραμμάτων σπουδών σε δύο και τρεις κύκλους και τη συνεπακόλουθη διάσπαση πτυχίων και γνωστικών αντικειμένων . Σε σχολές δηλαδή 4ετών ή 5ετών προγραμμάτων σπουδών θα γίνεται διάσπαση σε 2 κύκλους (3+1 , 3+2 αντίστοιχα), οπού ο δεύτερος κύκλος θα αντιστοιχεί στο μεταπτυχιακό. Όμως έτσι σχεδόν κανείς μας δεν θα μπορεί να πάρει πτυχίο , καθώς στον δεύτερο κύκλο σπουδών θα πρέπει να πληρώνουμε δίδακτρα προκειμένου να μπορούμε να τον παρακολουθήσουμε. Το συμβούλιο του ιδρύματος θα έχει τη δικαιοδοσία για “τον ορισμό ή μη διδάκτρων και του ύψους τους για τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών του Ιδρύματος ύστερα από γνώμη του κοσμήτορα της αντίστοιχης σχολής ”. Με τη διάταξη αυτή ανοίγουν το δρόμο για επιβολή διδάκτρων και πέρα από τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Ταυτόχρονα όπως ήδη συζητιέται, όποιος δεν πληροί τις παραπάνω προϋποθέσεις ή ολοκληρώνει τα απαιτούμενα έτη σπουδών θα διαγράφεται.  Σε αυτήν την κατεύθυνση γίνεται ξεκάθαρη η προσπάθεια αποκλεισμού από την τριτοβάθμια εκπαίδευση των πιο πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας, ενώ ταυτόχρονα γίνεται η προσπάθεια συγκρότησης ενός νέου μοντέλου εργαζόμενου, πειθήνιου, υπάκουου, ευέλικτου και ημικαταρτισμένου. 

ο      «Ίδρυση Σχολών Δια Βίου Μάθησης». «Με τον παρόντα Οργανισμό ιδρύεται και λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο Πατρών Σχολή Δια Βίου Μάθησης. Με τη Σχολή αυτή το Ίδρυμα παρέχει προγράμματα σπουδών δια βίου μάθησης, που οδηγούν στην απονομή αντίστοιχων πιστοποιητικών μη τυπικής εκπαίδευσης». Ήδη ξέρουμε τι ουσιαστικά είναι τα Προγράμματα Δια Βίου Μάθησης. Είναι προγράμματα που αποτελούν μεγάλη πηγή εσόδων για τα ιδρύματα και μεγάλη πληγή... εξόδων για τους φοιτητές και όσους επιλέγουν να επανακαταρτιστούν. Πρόκειται ουσιαστικά για εμπόριο γνώσης. Πρόκειται είτε για μαθήματα κατάρτισης... της πλάκας είτε για μαθήματα που ενώ θα έπρεπε να διδάσκονται στο δομημένο πρόγραμμα σπουδών, αφαιρούνται και πουλιούνται «με το κομμάτι». 

ο      Ίδρυση ΝΠΙΔ – διαχειριστή οικονομικών πηγών

Τα ΝΠΙΔ είναι στην ουσία εταιρείες που στο εξής θα διαχειρίζονται τη περιουσία (υποδομές, εξοπλισμό, εγκαταστάσεις) των σχολών και μάλιστα οι σχολές σε αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση που θα δίνουν στη θέση του κράτους, θα τους προσφέρει τις υπηρεσίες του (πχ εργαστήρια). Το ΝΠΙΔ ιδρύεται χωρίς την άδεια των πρυτανικών αρχών και αποτελεί κάτι σαν τον manager της σχολής ο οποίος ανάλογα με τις περιστασιακές ορέξεις της αγοράς διαθέτει έμψυχο και άψυχο δυναμικό της σχολής

ο      Άρρηκτα συνδεδεμένη με τον νέο Οργανισμό είναι και η διοικητική λειτουργία του Πανεπιστημίου. Μετά τις ψεύτικες υποσχέσεις του υπουργείου απέναντι στους διοικητικούς υπαλλήλους που είχαν βγει σε διαθεσιμότητα , αυτήν την στιγμή μετά την νέα εξαγγελία για τις απολύσεις , συνεχίζουν τον δίκαιο αγώνα τους. Αυτός ο αγώνας αφορά και εμάς τους ίδιους όχι μόνο από τη σκοπιά της αλληλεγγύης προς τους διοικητικούς που απολύονται, αλλά στη βάση της ενιαιότητας της επίθεσης  η οποία έρχεται να πλήξει και τις δικές του ζωές με τον εργασιακό μεσαίωνα που επιχειρείται να εγκαθιδρυθεί, με την κοινωνία να βρίσκεται στα όρια της εξαθλίωσης. Χαρακτηριστικά στο πανεπιστήμιο της Πάτρας, η προθεσμία της διαθεσιμότητας έληξε στις 15/06, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι 99 εργαζόμενοι απολύονται. Αυτό σημαίνει ότι ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρό για τις επιχειρήσεις να αναλάβουν τα φιλέτα της διοικητικής λειτουργίας του πανεπιστημίου όπως είναι η φοιτητική μέριμνα η βιβλιοθήκη κλπ.

ο      Δίδακτρα στα Μεταπτυχιακά και Διδακτορικά

Κανόνας γίνονται πλέον τα δίδακτρα στους άλλους δύο κύκλους σπουδών με τις τιμές να κυμαίνονται από εκατοντάδες μέχρι λίγες χιλιάδες ευρώ. Πλάι στα δίδακτρα προβλέπεται και υποχρεωτική δουλειά από τον μεταπτυχιακό με επιτηρήσεις και διορθώσεις γραπτών. Απλήρωτη εργασία και εδώ και ιδιότυπος εργοδοτισμός από πλευράς καθηγητών.

ο      Πειθαρχικές διώξεις σε φοιτητές

Οποιοσδήποτε φοιτητής δεν εναρμονίζεται με τον οργανισμό και με τις αποφάσεις της διοίκησης του ιδρύματος θα αντιμετωπίζει ποινές οι οποίες προβλέπουν ακόμα και οριστική αποβολή από το ίδρυμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ότι όποιος φοιτητής δεν καταφέρει να περάσει κάποιο μάθημα πάνω από τρεις φορές όπως ορίζει ο κανονισμός, υπάρχει πιθανότητα διαγραφής του από την σχολή. Θέλουν να βάλουν εμπόδια στη συνδικαλιστική δράση των φοιτητών με στόχο οι διατάξεις που κάνουν το Πανεπιστήμιο επιχείρηση να περνάνε χωρίς να κουνιέται φύλλο.

ο      Φοιτητικός συνδικαλισμός – φοιτητικοί σύλλογοι

«Όπου από το νόμο προβλέπεται εκπροσώπηση των φοιτητών οποιουδήποτε κύκλου σπουδών σε όργανα του ιδρύματος, οι εκπρόσωποι των φοιτητών εκλέγονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο ...».

Συνεχίζεται η προσπάθεια αντιδραστικής παρέμβασης στο φοιτητικό κίνημα, στα συλλογικά του όργανα, στους συλλόγους. Θέλουν να μετατρέψουν τους συλλόγους σε «αδελφότητες» όπως στις ΗΠΑ και στην ΕΕ που οι φοιτητές δεν θα εκλέγουν τα όργανα πάλης τους αλλά τους εκπροσώπους τους που θα συζητούν στα όργανα διοίκησης με τα στελέχη των επιχειρήσεων για μπίζνες. Τα προβλήματά μας θα τα λύνουμε με το «Συνήγορο του φοιτητή» (!!!)

Με όπλο τους φοιτητικούς συλλόγους, τις γενικές συνελεύσεις και μία δημοκρατία όπου ο καθένας και όλοι μαζί αποφασίζουμε για το μέλλον, επιδιώκουμε να συνενώσουμε όλα τα ρυάκια της αμφισβήτησης. Τις απλήρωτες καθαρίστριες , τους απολυμένους διοικητικούς , στο πλάι της σύγχρονης εργατικής τάξης. Τώρα είναι πιο αναγκαία από ποτέ η κοινή οργάνωση και δράση των εργαζομένων και των φοιτητών στη σχολή μας και παντού μέσα από κοινές μαχητικές πρωτοβουλίες αγώνα. Με ένα φοιτητικό κίνημα εργατικής κατεύθυνσης δεν στεκόμαστε απλά αρνητές του επιχειρηματικού πανεπιστημίου αλλά διεκδικούμε το πανεπιστήμιο των δικών μας αναγκών και όχι των δικών τους συμφερόντων και μία πανεπιστημιακή εκπαίδευση στο πνεύμα των γνωσιολογικών μας απαιτήσεων, δηλαδή  της απελευθερωτικής παιδείας.

Καμία απόλυση εργαζόμενου!-Όχι στην διαθεσιμότητα

Ο νέος Οργανισμός πρέπει να απορριφθεί!Αντεπίθεση για μόρφωση-δουλειά-ελευθερίες!

7 ΜΑΗ ΤΕΛΟΣ-ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΕΛΟΣ... 8 ΜΑΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ...

Μήπως σου φαίνεται ότι κάτι άλλαξε στην σχολή σου ; Μήπως οι συναδελφικές καλημερές σταμάτησαν απότομα; Είναι επειδή οι φοιτητικές εκλογές τελείωσαν και για πολλούς το μαγαζακί κλείνει, καθώς οι παραλίες τους περιμένουν και το καλοκαιράκι άρχισε να μυρίζει...

Για την Ε.Α.Α.Κ. όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι, γιατί δεν αντιλαμβανόμαστε τον αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής τους ως μια εθιμοτυπική, δημοσιουπαλληλική διαδικασία. Στις 7 του Μάη επιδιώξαμε την πιο σαφή καταδίκη των δυνάμεων  της κεβέρνησης και του κεφαλαίου μέσα στις σχολές. Σήμερα όμως, από τις  8 του Μάη τα πράγματα είναι ακόμα πιο σημαντικά γιατί η καταγραφή και η ενίσχυση του αντικαπιταλιστικού ρεύματος μέσα στις σχολές, πρέπει να αποτυπωθεί και στην πράξη.

Εκεί ακριβώς σε καλούμε.Στην ισχυροποίηση της φώνης σου μέσα από το ίδιο το φοιτητικό κίνημα και όχι μέσα από τις κάλπες, γιατί δεν θα αγωνιστεί η ψήφος σου, αλλά εσύ. Η επίθεση που εξαπολύει αυτή την στιγμή κυβέρνηση-Ε.Ε.- ΔΝΤ κεφάλαιο,αποσκοπεί ακριβώς να βρει το φοιτητικό κίνημα ασυγκρότητο, και με την λογική πως μετά τις εκλογές όλα τελειώνουν, να μας πίασει στον ύπνο.

Δεν θα τους κάνουμε την χάρη όμως. Οι μάχες που έχουμε να δώσουμε για τις διαγραφές, για τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό, που στόχο έχουν την όξυνση των ταξικών φραγμών, την καθυπόταξη του φοιτητικού κινήματος και την περαιτέρω επιχειρηματική ανασυγκρότηση του πανεπιστημίου, θα μας χτυπήσουν την πόρτα πριν τα καλοκαιρινά μπάνια.

Γιαυτό, μέσα από την καθημερινή πάλη, βρέξει-χιονίσει, χειμώνα-καλοκαιρί, πριν τις φοιτητικές εκλογές-μέτα της φοιτητικές εκλογές, παίρνουμε θέση και βάζουμε εμπόδιο στα αστικά σχέδια.Παλέυουμε για μια άλλη παιδεία, για δουλειά με αξιοπρέπεια και για να μην είμαστε εμείς η γενία της ανεργίας, της μετανάστευσης, της εργασιακής περιπλάνησης και της εκλογικής αναμονής.

ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΣΩΤΗΡΕΣ - ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ – ΜΠΟΡΕΙΣ!

Μήπως έχουν αυξηθεί απότομα τα τυχαία τηλεφωνήματα που λαμβάνεις αλλά και οι καφέδες με συμφοιτητές σου; Μήπως ορισμένοι συμφοιτητές σου, φαίνονται παραπάνω από πρόθυμοι να κάνουν ορισμένες αγγαρείες για σένα; Λαμβάνεις πάνω από 50 καλημέρες στην σχολή;

ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΥ ΜΠΗΚΕ Η ΑΝΟΙΞΗ; ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ...

...ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Η μητέρα των μαχών για την πλειοψηφία των παρατάξεων στις σχολές (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ, ΠΚΣ, ΑΡΕΝ), όπου κάθε μία μετράει τα κουκιά της. Θά ‘χεις σίγουρα ακούσει επιχειρήματα τύπου «Ψήφισε μας για να πάρουμε την πόλη», «Ψήφισε μας για να πάρουμε την σχολή από την ΔΑΠ», κτλ. από φαινομενικά «αντίθετες» παρατάξεις. Οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν μία μάχης λάσπης και κακομοιριάς, μια μάχη των πιο δημοφιλών προσώπων της σχολής. Το δημοφιλής είτε μεταφράζεται στο πόσο «αγωνισταράς» ειναι κάποιος, είτε πόσα ποτά πίνει μέχρι να λιποθυμήσει.

Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ «ΠΡΟΣΩΠΩΝ» ΒΡΩΜΑΕΙ ΚΑΙ ΖΕΧΝΕΙ!

Τα παραπάνω αναδεικνύουν το επιχείρημα περί «χαλαρής» ψήφου στις φοιτητικές εκλογές. Η λογική του «έλα μωρέ, και να ψηφίσω τον τάδε τι θα γίνει, είναι ωραίος τύπος αυτό μετραέι». Αυτό που κανείς δεν μας λέει, είναι ότι αυτή η χαλαρή ψήφος, γεμίζει την επιχειρηματολογία του αρχιτέκτονα της καταστροφής Σαμαρά, για την στήριξη της νεολαίας στην πολιτική του μνημονίου.

Δυστυχώς σε αυτό το πανηγύρι στηρίζεται η ΠΚΣ. Και δεν θα αναφερθούμε στην αέναη λασπολογία στις δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Να αλλάξουμε τους συσχετισμούς μας καλεί η ΠΚΣ στην Πάτρα, σε ένα αντίστοιχο «25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν» του ΣΥΡΙΖΑ. Να ψηφίσουμε τους πιο «αγωνιστές», μας καλεί η ΠΚΣ λες και υπάρχει φορητό αγωνιστόμετρο που μετράει την αγωνιστικότητα του καθενός. Επιχειρήματα που μόνο αριστερά δεν θυμίζουν, αλλά μια δύναμη που αντιλαμβάνεται τις εκλογές ως τον απόλυτο στόχο.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥΣ – ΜΠΟΡΕΙΣ!

Εμείς από τη μεριά μας έχουμε ξεκάθαρη άποψη για τις εκλογές. Ξέρουμε ότι καλούμαστε να παίξουμε το παιχνίδι του αντιπάλου. Ξέρουμε επίσης ότι οι εκλογές σαν θεσμός αποτελούν όπλο του αντιπάλου. Εμείς αυτό το όπλο θέλουμε να είναι Boomerang που θα γυρίσει πάνω τους! Αυτό που θέλουμε απο τις εκλογές είναι η μαζική καταδική των φοιτητών στις δυνάμεις των παρατάξεων του μνημονίου. Σε αυτή την κατεύθυνση και η αποχή το μόνο που βοηθάει είναι τις καθεστωτικές δυνάμεις να συνεχίσουν τον ρόλο τους. Ψήφος που εναντιώνεται στην λογική «σωτήρων» τόσο από τα δεξιά όσο και απο τα αριστερά. Η συνειδητή στήριξη της ΕΑΑΚ, που θα μεταφραστεί σε μαζικοποίηση και πολιτικοποίηση των γενικών συνελεύσεων – του μόνου ικανού και αναγκαίου οργάνου που μπορεί όντως να «αλλάξει τους συσχετισμούς», μαζικοποίηση και στήριξη των αγώνων ενάντια στην κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει ενεργητική στράτευση στην υπόθεση της συνολικής ανατροπής!

ΣΤΙΣ 8 ΜΑΗ, ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ, ΑΓΩΝΙΣΟΥ ΕΣΥ!

ΣΤΙΣ 7 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!

                        

                                

ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ!

Δύο δρόμοι υπάρχουν:

ή

•     Με τα μνημόνια, το χρέος, την ΕΕ, το φασισμό.
•     Με τους μισθούς πείνας και το μέλλον της ανεργίας, της ημιαπασχόλησης και της μετανάστευσης.
•     Με το πανεπιστήμιο της αγοράς, των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, με τα διαλυμένα πτυχία, τα δίδακτρα και τις διαγραφές φοιτητών.
•     Χωρίς φοιτητικές παροχές (σίτιση, στέγαση, συγγράμματα).
•     Με το αυταρχικό πανεπιστήμιο των Συμβουλίων Διοίκησης, χωρίς άσυλο και δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης.
•     Με τις απολύσεις προσωπικού, τη διάλυση σχολών, τις συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολών του σχεδίου Αθηνά.
•     Με τους διαλυμένους φοιτητικούς συλλόγους - παραμάγαζα των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ.

ή

•          Χωρίς μνημόνια, χρέος, ΕΕ, ευρώ!
•          Με δουλειά με δικαιώματα για όλους, ζωή με αξιοπρέπεια!
•          Με το δημόσιο και δωρεάν πανεπιστήμιο των αναγκών μας! Με ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο που θα μας εξασφαλίζει πλήρη επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα.
•           Με δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, εξοπλισμούς.
•          Με γνώση και έρευνα που θα βασίζεται στις ανάγκες μας, όχι στις ανάγκες των επιχειρήσεων!
•          Με ζωντανούς και οργανωμένους φοιτητικούς συλλόγους, στα χέρια των φοιτητών!
•          Με δυνατό, μαχητικό και νικηφόρο φοιτητικό κίνημα, δυνατή αντικαπιταλιστική αριστερά στις σχολές

Δε χωρούν μισόλογα πια. Σήμερα παίρνουμε θέσεις μάχης! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος! ΔΑΠ και ΠΑΣΠ θα σου που να ψηφίζεις τους φίλους σου. Στη πραγματικότητα όμως θα στηρίξεις τον εχθρό σου! Μην τους αφήσεις να σε εκμεταλλευτούν! Στήριξε την ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική αριστερά των ανυποχώρητων, συλλογικών και νικηφόρων αγώνων. Για το παρόν και το μέλλον μας!

7 Μαη, ψηφiζουμε- στηρiζουμε

ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ-Ε.Α.Α.Κ.

ΧΡΕΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΜΑΣ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

Όλο το τελευταίο διάστημα, στο φόντο της κρίσης γινόμαστε στο ίδιο έργο θεατές .Με την άνευ προηγουμένου επίθεση που έχει εξαπολύσει Κυβέρνηση –Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία, πάντοτε με το πρόσχημα της επικείμενης «ανάπτυξης». Σε παγκόσμιο επίπεδο , σε συνέχεια το διεθνούς κύκλου εξεγέρσεων , ένας νέος κύκλος αντιπαραθέσεων φαίνεται να ξεσπά ,με την εμφάνιση δύο αντιφατικών παραδειγμάτων. Από τη μία στην Ουκρανία ,τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΕΕ, Αμερική και Ρωσία)  ερίζουν ξανά για τον έλεγχο περιοχών. Ταυτόχρονα έχουμε την άνοδο ενός φασιστικού ακροδεξιού κινήματος στην κυβέρνηση και την ανάδειξή του ως εναλλακτική μορφή διαχείρισης.Από την άλλη πλευράόμως διαμορφώνονται τρομερές δυνατότητες αμφισβήτησης της παρούσας κατάστασης που έχουν ξεκινήσει εδώ και μεγάλο διάστημα με πρόσφατο το παράδειγματης εισβολής του εργατικού-λαϊκού παράγοντα στην εξέγερση της Βοσνίας, που μπορεί να διεκδικεί και να πετυχαίνει νίκες. Στην Ελλάδα από την άλλη , η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. έρχεται να συνεχίσει το έργο των τελευταίων ετών με την επίθεση στα κοινωνικά αγαθά, την μείωση των παροχών , τις απολύσεις –διαθεσιμότητες χιλιάδων εργαζομένων, τα λιτότητας και την ευθεία επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα. Με λίγα λόγια δημιουργείται ένα τοπίο όπου οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με τη βίαιη αναίρεση των κεκτημένων τους και την εξαθλίωση ενώ συνολικά η νεολαία αντιμετωπίζει την προσπάθεια διαγραφής της ως γενιά. Τίθεται , λοιπόν , το εξής ερώτημα μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς για το λαό και τη νεολαία;

Η απάντηση έχει δοθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο από τους ανυποχώρητους και διαρκείς αγώνες τους τα τελευταία χρόνια.  Οι μεγάλες κινητοποιήσεις τον περασμένο Ιούνιο ενάντια στο πραξικοπηματικό κλείσιμο της ΕΡΤ ,η αντίσταση των κατοίκων στις Σκουριές ενάντια στην εξόρυξη χρυσού , η λαϊκή οργή και αγανάκτηση για τη δολοφονία του αγωνιστή η αντίδραση απέναντι στη Παύλου Φύσσα από τη Χρυσή Αυγή με χιλιάδες κόσμου να πλημμυρίζουν τους δρόμους, η αντίδραση απέναντι στο κλείσιμο του ΕΟΠΥΥ, η μεγαλειώδης απεργία των διοικητικών υπαλλήλων στα Πανεπιστήμια όλης της χώρας, καθώς και οι απεργίες των καθηγητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τον περασμένο Οκτώβρη με τη στήριξη μαθητών και γονέων είναι μόνο μερικά παραδείγματα ανυπακοής και αντίστασης ενός λαού που δεν καταστέλλεται, δεν υποτάσσεται και δεν τρομοκρατείται. Από τις πιο μικρές διεκδικήσεις μέχρι τις πιο μεγάλες, αναδύεται η ελπίδα και η δυνατότητα για τη συνολική ανατροπή.

Στο πλαίσιο αυτό η σπουδάζουσα νεολαία έδωσε και συνεχίζει να δίνει μεγάλες μάχες απέναντι στο προχώρημα συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και στις αντιδραστικές αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Ενός πανεπιστημίου το οποίο θα είναι πλήρως εναρμονισμένο με τις ανάγκες της αγοράς, με σκληρούς όρους φοίτησης, που θα παράγει ευέλικτους και πειθήνιους εργαζόμενους και θα υπάρχουν αποκλεισμοί για μεγάλο κομμάτι της νεολαίας.Το μέτρο της διαθεσιμότητας, οι εσωτερικοί κανονισμοί των σχολών οι διαγραφές των «αιωνίων» η διάλυση της σίτισης, της στέγασης και της μετακίνησης κ.α. αποτελούν βαθιές τομές για τον χαρακτήρα που θέλουν να έχει το πανεπιστήμιο του αύριο.Η σπουδάζουσα νεολαία βρέθηκε στο πλευρό των διοικητικών υπαλλήλων που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα όχι με όρους στείρας αλληλεγγύης αλλά κοινών αγώνων κόντρα στην απαξίωσητου Δημόσιου και δωρεάν Πανεπιστημίου, αναγκάζοντας τον αντίπαλο σε τακτικούς ελιγμούς και βήματα πίσω. Την ίδια περίοδο ήταν πάλι που με τις οξυμένες κινητοποιήσεις στο χώρο του πανεπιστημίου αναβλήθηκε η ψήφιση των εσωτερικών κανονισμών , που αυτή τη φορά επιχειρήθηκε να εφαρμοστούν ανά ίδρυμα και να περάσουν με συνοπτικές διαδικασίες βαθιές αναδιαρθρωτικές τομές των νόμων Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου. 

Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος του προηγούμενου διαστήματος αλλά και συνολικά η μάχη ενάντια στις αντιλαϊκές και αντιεκπαιδευτικές πολιτικές είναι μία μάχη διαρκής της οποίας όχι μόνο το αποτέλεσμα αλλά ούτε ο πρώτος γύρος έχει ακόμα κριθεί.Τώρα είναι που οι φοιτητές και οι σπουδαστές πρέπει να σηκώσουν στις πλάτες τους την αντιπαράθεση.
Τώρα είναι που πρέπει να κεντρικοποιηθεί η μάχη απέναντι σε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ τόσο στην εργασία όσο και στην εκπαίδευση, που το φοιτητικό κίνημα πρέπει να συμπορευτεί με τους αγώνες του εργατικού, λαϊκού κινήματος, όχι με την λογική ενός στείρου ακολουθητή, αλλά και με τα δικά του αυτοτελή χαρακτηριστικά, μιας και δεν είναι μάχη μιας ζαριάς.Τώρα είναι η ώρα που το φοιτητικό κίνημα πρέπει να σηκώσει το γάντι της αντιπαράθεσης απέναντι στην συνεχιζόμενη επίθεση στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, απέναντι στην συνεχιζόμενη υποβάθμιση του, απέναντι στην μείωση των φοιτητικών παροχών και την απαξίωση της φοιτητικής μέριμνας, απέναντι στο πέρασμα από το παράθυρο των νέων εσωτερικών κανονισμών, των νέων οργανισμών που θεσπίζονται ανά ίδρυμα, απέναντι στις προκλητικές εξαγγελίες για διαγραφή 180.000 φοιτητών μέχρι τον Σεπτέμβρη με ταυτόχρονη επιβολή διδάκτρων.Τώρα είναι η ώρα που το φοιτητικό κίνημα, μέσα από τις μαζικές Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων και τον συντονισμό τους, σε πανελλαδικό επίπεδο, πρέπει να οξύνει τον αγώνα του, για ένα φοιτητικό κίνημα διαρκείας.

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται σε πεδίο μεγάλων διακυβευμάτων για το φοιτητικό κίνημα. Κόντρα στον ατομικό δρόμο που προτάσσουν οι καθεστωτικές παρατάξεις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ που εγγυάται και υλοποιεί, παθητικά ή ενεργητικά, την κυβερνητική πολιτική στην εκπαίδευση, που προσπάθησαν και προσπαθούν να αποτελέσουν τροχοπέδη στο φοιτητικό κίνημα, που καλούν σε ενσωμάτωση και υποχώρηση των αγώνων μας. Είναι αυτές οι δυνάμεις που και τη μάχη των φοιτητικών εκλογών θέλουν να την αποπολιτικοποιήσουν, να την αποσυνδέσουν από τις κινηματικές κατευθύνσεις.

Εμείς απ’ την μεριά μας, καλούμε σε ενίσχυση του ρεύματος της ανεξάρτητης, από την αστική πολιτική,αριστεράς, των μαζικών νικηφόρων συλλογικών αγώνων, της ρήξης και της ανατροπής, με τις πολιτικές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου. Στο φόντο αυτής της επίθεσης, η Ε.Α.Α.Κ. παλεύει για ένα φοιτητικό κίνημα το οποίο θα αγωνίζεται για τις διεκδικήσεις της σπουδάζουσας νεολαίας σε όλο το εύρος τους, από το αίτημα για σίτιση, στέγαση, μετακίνηση και βιβλία, μέχρι την διεκδίκηση για σπουδές, δουλειά, ζωή με αξιοπρέπεια. Σε αντιπαράθεση και τομή τόσο με τον απομονωτισμό, την ηττοπάθεια και την κατεύθυνση κινήματος διαμαρτυρίας και όχι ανατροπής των δυνάμεων της ΠΚΣ/ΜΑΣ, όσο και με την συνδιαχειριστική λογική, κοινοβουλευτικού χαρακτήρα “στάση αναμονής”, που προκρίνουν στην πράξη οι δυνάμεις της ΑΡΕΝ, χωρίς τις αναγκαίες ρήξεις με κυβέρνηση-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ.

Με αυτή την έννοια και με αυτούς τους στόχους καλούμε τους φοιτητές αφενός να γυρίσουν την πλάτη στην ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, που το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι ανεργία και λιτότητα στην νεολαία, όπως άλλωστε και το σύστημα που υπερασπίζονται. Αφετέρου να εκφράσουν την οργή και αγανάκτηση τους όχι μέσω της ακίνδυνης επιλογής όπως έχει αποδειχθεί αυτού της αποχής/ λευκού/άκυρου, άλλα αυτή η οργή να εκφραστεί μέσα από τις δυνάμεις που προάγουν τη λογική του ανυποχώρητου αγώνα και προτάσσουν τις συλλογικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος.

Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τη σπουδάζουσα νεολαία στις 7 Μάη να ενισχύσει τα ψηφοδέλτια και τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. ως τους πραγματικούς εκφραστές τηςαντι-αναδιαρθρωτικής, αντικυβερνητικής, αντι-ΕΕ πολιτικής μέσα στις σχολές. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ, όλο το προηγούμενο διάστημα έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις, μυαλό και πλάτες στην ανάπτυξη του κινήματος , και θα συνεχίσουν να το κάνουν.  Ήρθε η ώρα να δώσουμε μια βροντερή απάντηση απέναντι στο μέλλον που μας ετοιμάζουν μέσα και από τις φοιτητικές εκλογές. Καλούμε όλους τους φοιτητές και σπουδαστές να καταδικάσουν έμπρακτα τις κυβερνητικές πολιτικές στην εκπαίδευση, να αποτυπώσουν ότι οι φοιτητικοί σύλλογοι παλεύουν σθεναρά ενάντια τόσο στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση όσο και στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής. Απέναντι στις λογικές του ατομικού δρόμου, της υπομονής και της ανάθεσης, εμείς από την μεριά μας θα βαδίσουμε το μονοπάτι της ανατροπής, μέσα από τα κινήματα νεολαίας και εργαζομένων, με μια άλλη αριστερά. Με μια αριστερά ανεξάρτητη από την αστική πολιτική και τα κόμματα της, με μια αριστερά μαχόμενη, έξω από τους αδιέξοδους δρόμους της συνδιαχείρισης και του συμβιβασμού. Με συλλογικούς ανυποχώρητους αγώνες θα νικήσουμε!

Ούτε βήμα πίσω από τις διεκδικήσεις μας!
Στις 7 Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε

Ε.Α.Α.Κ.