Στις 18 Μάη δεν καθόμαστε σπίτι...

Όντως οι εκλογές ΔΕΝ μπορούν να αλλάξουν πραγματικά τη κατάσταση.

Μπορούν όμως να αναδείξουν ένα μήνυμα ανυπακοής και αντίστασης...

Όντως οι εκλογές είναι μια διαδικασία, ακίνδυνη για το σύστημα.

Μπορούν όμως να λειτουργήσουν αντικειμενικά προωθητικά για το κίνημα

 και να διευκολύνουν τους όρους με τους οποίους αυτό θα συγκροτηθεί.

Όντως πρώτη δύναμη πανελλαδικά θα ναι και φέτος η καθεστωτική ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Όμως σε περίπτωση ανόδου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στα πανεπιστήμια

Το κοινωνικό ρήγμα του όχι και των εξεγέρσεων της γενιάς μας ενισχύεται και οι λογικές των

Καθεστωτικών δυνάμεων τρώνε χαστούκι

Όντως οι εκλογές έχουν εκφυλιστεί σε μεγάλο βαθμό.

Μπορεί όμως κάποιος ψηφίζοντας αποχή να βγάλει ένα μήνυμα

Αμφισβήτησης προς το υπάρχον χωρίς να προτάσσει έναν άλλο δρόμο

Χωρίς ΕΕ-Μνημόνια-Ευρώ-Χρέος?

Όντως όλες οι παρατάξεις (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-ΚΝΕ) βλέπουν τις εκλογές ως διαδικασία ανάδειξης γραφειοκρατικών οργάνων όπως είναι τα Δ.Σ. και η Ε.Φ.Ε.Ε. Σαν διαδικασία που θα εκλέξεις κάποιους πεφωτισμένους να αποφασίζουν για σένα χωρίς εσένα. Εμείς θέλουμε από τις εκλογές να φανεί ότι η νεολαία δεν μασάει, ότι δεν δίνει λευκή επιταγή στην εφαρμογή των βάρβαρων πολιτικών και ότι δεν μένει αμέτοχη στις μάχες της γενιάς της . 

Για μας, οι εκλογές δεν αποτελούν προφανώς τη κορύφωση της ταξικής πάλης και των κοινωνικών αγώνων, αλλά συνιστούν μια πολιτική μάχη στην οποία οι κινηματικές δυνάμεις πρέπει να παρεμβαίνουν, παρότι συμμετέχουν με δυσοίωνους για εκείνες όρους.

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΧΟΣ, ΟΧΙ ΣΚΟΠΟΣ :

Από τις εκλογές θέλουμε να προωθηθεί προς όλες τις κατευθύνσεις το μήνυμα πως το φοιτητικό κίνημα  δεν ηττήθηκε και βρίσκεται εδώ, έτοιμο να βγει στο προσκήνιο. Δεν διαπραγματεύεται – δεν ενσωματώνεται. Στις εκλογές της 18 Μάη να ενισχυθεί η επαναστατική λογική που παλεύει για την αναζωπύρωση ενός φοιτητικού κινήματος διαρκείας, συγκροτημένο από αμεσοδημοκρατικά όργανα κόντρα σε λογικές ανάθεσης και συνδιαλλαγής. Στις εκλογές της 18 Μάη να ενισχυθεί η ασυμβίβαστη – αντικαπιταλιστική αριστερά.

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ  ΟΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ

 

ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ - ΕΑΑΚ

-18 Μάη φοιτητικές εκλογές - Ε και ;

  Είναι λογικό να έχεις στο μυαλό σου τις εκλογές σαν εκείνη την περίοδο που τσακώνονται οι παρατάξεις μεταξύ τους για να αυξήσουν τα αποτελέσματά τους. Ή απ’ την άλλη να σκέφτεσαι ότι είναι η περίοδος που έρχονται όλοι ξαφνικά να σου μιλήσουν, να σου θυμίσουν τις σημειώσεις που σου έδωσαν και να σε πιέσουν να τους το ξεπληρώσεις με μια διαδρομή μόνο με το 608 τη μέρα των εκλογών. Ή να προβλέπεις τις αγωνιστικές κορώνες και τις λάσπες προς άλλες δυνάμεις που θα προσπαθούν να σε πείσουν ότι πρέπει να βάλεις τους «αγωνιστές» στα ΔΣ.

  Αν έχεις έτσι στο μυαλό σου τις φοιτητικές εκλογές τότε δεν έχεις και πολύ άδικο, γιατί κάπως έτσι είναι απ’ τη σκοπιά του αστικού συνδικαλισμού της ΔΑΠ, αλλά και απ’ την πρόταση «ανάθεσης» με επαναστατικές κορώνες της ΚΝΕ – ΠΚΣ – ΜΑΣ.

  Όμως κόντρα σε αυτό το σαπισμένο συνδικαλισμό για εμάς οι φοιτητικές εκλογές είναι άλλη μια μάχη της νεολαίας, απ’ την οποία δεν πρέπει να απέχουμε. Δεν είναι μια μάχη για τις έδρες στα ΔΣ. Εξάλλου τελικά το κίνημα δημιουργείται και αναπτύσσεται στις Γενικές Συνελεύσεις. Αλλά είναι μια μάχη για το ποιο πολιτικό μήνυμα θα στείλει η πληττόμενη νεολαία στις 18 Μάη μέσα απ’ τις φοιτητικές εκλογές…

  Ποιο πολιτικό μήνυμα θα στείλει στις 18 Μάη η νεολαία που είδε το “ΟΧΙ” στα μνημόνια, στην κυβέρνηση και στην ΕΕ, να μετατρέπεται σε “ΝΑΙ” μέσα σε μια νύχτα. Ποιο πολιτικό μήνυμα θα στείλει η νεολαία που βρίσκεται στο κέντρο της αστικής επίθεσης, βλέποντας το παρόν της να καταστρέφεται μέσα στο πανεπιστήμιο λόγω της υποχρηματοδότησης και το εργασιακό της μέλλον να φαντάζει δυσοίωνο, με την ανεργία στο 70%, με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και τη μετανάστευση. Αυτή η νεολαία που βλέπει στο πρόσωπο των προσφύγων και των μεταναστών, ένα κοινό μέλλον πολέμων και εξαθλίωσης.

Και καλά όλα αυτά για να μην απέχουμε από τη μάχη των εκλογών όμως…

…ΓΙΑΤΙ Ε.Α.Α.Κ. ;

ΓΙΑΤΙ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ. Σε μια περίοδο που το αστικό στρατόπεδο πιστεύει πως έχει ξεμπλέξει με τη μαχόμενη νεολαία και έχει βάλει στο «πάγο» το φοιτητικό κίνημα, η ανάδειξη ενός μηνύματος αμφισβήτησης και ανυπακοής αποτελεί καθήκον και χρέος της γενιάς μας. Για να στείλουμε μήνυμα κλιμάκωσης της πάλης μας ενάντια στην σύγχρονη βαρβαρότητα, κόντρα στα σχέδια αποκλιμάκωσης του εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, αλλά και του ΠΑΜΕ.

ΓΙΑΤΙ ΤΟ 85 % ΤΗΣ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΣΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟ «ΟΧΙ» ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. Δεν αποτελεί παραφωνία ή παρόρμηση, την οποία έχουμε μετανιώσει και απολογούμαστε για αυτήν. Αντίθετα έχει βάθος,  παρελθόν και μέλλον. Η νεολαία, με συνειδητή επιλογή, έσπασε έμπρακτα τα δεσμά της τρομοκρατίας Ε.Ε – Εργοδοτών- ΜΜΕ και αποφάσισε να συγκρουστεί στην πράξη με κάθε έκφανση της αστικής πολιτικής. Το ίδιο ρεύμα είναι ανάγκη να μην αφανιστεί μέσα στα ποσοστά αποχής, να αποτυπωθεί με μαζικούς και δυναμικούς όρους σε κάθε μέτωπο και μάχη που ανοίγεται μπροστά μας.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ. Τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μετά την αποτυχία του πολιτικού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκαν αφενός ότι καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να καταργήσει τις αντιλαϊκές πολιτικές, ενώ αφετέρου ότι δεν υπάρχει μέλλον για το λαό και τη νεολαία μέσα στην ΕΕ. Μόνη ελπίδα μας είναι οι ίδιοι οι αγώνες μας για την ανατροπή της κυβέρνησης, για την έξοδο απ’ το ευρώ και την ΕΕ, για τη διαγραφή του χρέους στο συνολικότερο πλαίσιο της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ ΤΟΥ 21^ΟΥ ΑΙΩΝΑ. Ενάντια στο σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα και τις εξευτελιστικές συνθήκες (ασφαλιστικό νομοσχέδιο/ανεργία/ελαστική εργασία), που επιδιώκουν να καθυποτάξουν τη νέα γενιά, η νεολαία έχει υποχρέωση απέναντι στον ίδιο της τον εαυτό να ενισχύσει τον αγώνα της, σε σύμπνοια με το ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα, για δουλειά με πλήρη και εξασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα και κοινωνική ασφάλιση για όλους.

ΓΙΑΤΙ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ. Από τις γενικές συνελεύσεις και τις καταλήψεις του Ρεθύμνου, της Πληροφορικής και των Ιωαννίνων έως το Παρίσι, τη Λυών και τη Μπορντώ, όπου νέοι/νέες από κοινού με τους εργαζόμενους εξεγείρονται ενάντια στους αντεργατικούς νόμους κυβέρνησης-Ε.Ε., αποδεικνύεται ότι υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες για κινηματικές αντιστάσεις και ξεσπάσματα, που αποσπούν σημαντικές νίκες στο σήμερα για όλα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΘΕΝΑΡΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. Ακριβώς επειδή αντιλαμβανόμαστε τους πρόσφυγες σαν κομμάτι του ίδιου μας του εαυτού, της γενιάς μας και της τάξης μας, υπό το πρίσμα της ταξικής αλληλεγγύης και της αδελφοσύνης των λαών, στεκόμαστε έμπρακτα πλάι σε κάθε πληττόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι με τους πρόσφυγες μας ενώνουν περισσότερα από όσα μας χωρίζουν και εχθρός μας είναι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και το σύστημα που τον γεννά. Η νεολαία να πρωτοστατήσει στη συγκρότηση ενός μαζικού και μαχητικού αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος από κοινού με τους πρόσφυγες.

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ. Οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να ανασυγκροτηθούν προκειμένου να γίνουν το σωματείο του κάθε πληττόμενου φοιτητή. Ο σύλλογος δεν πρέπει να θεωρείται ο χώρος που τσακώνονται οι παρατάξεις, αλλά το σημείο συνάντησης όλων των πληττόμενων φοιτητών για να οργανώσουν την πάλη τους για την επιβολή των αναγκών του για Μόρφωση – Εργασία – Ελευθερίες. Και γι’ αυτό θα πρέπει να ανασυγκροτηθούν με ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ και με σχέδιο δημιουργίας ενός μόνιμου συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων, που θα συντονίζει και θα ενώνει όλους του επιμέρους αγώνες στους φοιτητικούς συλλόγους και θα τους ενώνει με τους αγώνες του εργατικού κινήματος.

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ. Δε δεχόμαστε την προσαρμογή της γνώσης στις ανάγκες των εκάστοτε επιχειρήσεων. Δεν θα επιτρέψουμε να μπουν λουκέτα σε σχολές που δεν παράγουν κέρδος στο κεφάλαιο με ένα νέο σχέδιο Αθηνά. Παλεύουμε για σφαιρική και ολόπλευρη μόρφωση δίχως ταξικούς φραγμούς, με γνώμονα τις ανάγκες της κοινωνίας και των φοιτητών.

Για όλους αυτούς τους λόγους στις 18 Μάη στέλνουμε μήνυμα ανυπακοής και αγώνα. Ενισχύουμε έναν δρόμο που περνάει μέσα από ανασυγκροτημένους φοιτητικούς συλλόγους, μαζικές συλλογικές διαδικασίες, καταλήψεις και απεργίες διαρκείας.

Στις 18 Μάη φωνάζουμε σε κυβερνήσεις – ΕΕ – κεφάλαιο ότι δεν ξοφλήσαμε.

Φωνάζουμε ότι ο κόσμος τους πάει, σάπισε. Κι εμείς είμαστε εδώ για να χτίσουμε έναν άλλο κόσμο…

Έναν κόσμο στο μπόι των αναγκών και των ονείρων μας…

18 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΟΠΩΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ

ΑΝ.Α.ΚΙΝΗΣΗ -Ε.Α.Α.Κ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

 Λίγα λόγια για τις νέες εργασιακές σχέσεις...

            Τα τελευταία χρόνια, ειδικά μετά το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, ακούμε συνεχώς για την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων σε κάθε επίπεδο ( εργασία, εκπαίδευση κλπ ) για να έρθει η “ανάπτυξη”, για να “βγούμε από την κρίση” για να γίνουμε επιτέλους ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος και άλλα τέτοια. Πέρα από το τι σημαίνουν οι μεταρρυθμίσεις γενικά για την κοινωνική πλειοψηφία , που το βιώνουμε άλλωστε, αξίζει να σταθούμε λίγο στην μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και στις αλλαγές που προωθούνται όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί στην πραγματικότητα όλες αυτές οι αλλαγές στα εργασιακά , που αποτελούν βασικές και “στρατηγικές” επιλογές της ΕΕ , συνθέτουν σήμερα ένα ασφυκτικό τοπίο για τον εργαζόμενο άνθρωπο, ένα τοπίο όπου η εκμετάλλευση γίνεται  απόλυτη. Αξίζει να αναφέρουμε ότι αυτό το καθεστώς εργασίας , όπως κι αν το βαφτίζουν (ελαστική ή “ευέλικτη” εργασία)  και σε όποια εκδοχή κι αν είναι (μερική απασχόληση, 5μηνα κλπ) , έχει παγιωθεί σχεδόν στις μισές εργασιακές σχέσεις, ενώ στην νεολαία αποτελεί μια καθολική εργασιακή πραγματικότητα με ακόμα πιο εκμεταλλευτικό τρόπο. Από τον ντελιβερά και τον σερβιτόρο μέχρι και τον εργαζόμενο μηχανικό με μπλοκάκι οι μισθοί πείνας, η απλήρωτη και μαύρη εργασία, η εργοδοτική τρομοκρατία και η επισφάλεια  αποτελούν καθημερινότητα που αν συνδεθούν με την ανεργία οδηγούν την γενιά μας στην μαζική μετανάστευση .

            Πώς όμως επηρεάζει η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού όλη αυτή την κατάσταση? Αρχικά πρέπει να δούμε ότι το νέο νομοσχέδιο και οι αλλαγές που επιχειρούνται εντάσσονται στην ενιαία πολιτική της ΕΕ για την εργασία ( δηλαδή αυτά που περιγράφονται παραπάνω) και την κοινωνική ασφάλιση ( βλ.  επέκταση της ιδιωτικής ασφάλισης ή μετατροπή της  από κοινωνική σε ατομική-ανταποδοτική ) και πάνε “πακέτο”. Γι’ αυτό και το παρόν νομοσχέδιο έχει έναν αλληλοσυμπληρωματικό ρόλο σε σχέση με τα νομοσχέδια για τα εργασιακά και τα φορολογικά που είναι στα “σκαριά”. Παράλληλα με την αντιδραστική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού στην ουσία προωθείται με ποιοτικά ανώτερο τρόπο η ανασφάλιστη εργασία, ειδικά στη νέα γενιά, άρα προωθείται  και εγκαθιδρύεται συνολικά  όλο το μοντέλο της εργασιακής περιπλάνησης, της ελαστασφάλειας και της ανεργίας. Ας δούμε για παράδειγμα την κατάσταση που διαμορφώνεται για τον κλάδο μας  όπου ,αν αφήσουμε στην άκρη το καθεστώς και τις συνθήκες εργασίας,  μόνο οι εισφορές που θα πρέπει να πληρώνουμε ( ακόμα και ο αυτός που δεν έχει εισόδημα θα πληρώνει 3.500 ευρώ περίπου το χρόνο...)  σπρώχνουν στην ουσία την πλειοψηφία των μηχανικών έξω από το επάγγελμα και στην μαύρη εργασία.

            Επειδή λοιπόν όλα αυτά είναι οι εικόνες του αύριο για τους περισσότερους από εμάς ,ενώ βέβαια και για κάποιους συναδέλφους είναι εικόνες του σήμερα,  είναι αναγκαίο να απαντήσουμε σε αυτήν την ολομέτωπη επίθεση. Μέσα από τις αγωνιστικές αποφάσεις των γενικών μας συνελεύσεων και με μαχητική παρουσία να παλέψουμε ενάντια στον σύγχρονο εργασιακό μεσαίωνα, να αποτρέψουμε την κατάθεση του αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου, να ανατρέψουμε συνολικά τις μεταρρυθμίσεις τους και την πολιτική τους. Απέναντι στα εργατικά “ατυχήματα” , τον εργοδοτικό αυταρχισμό, την μαύρη, απλήρωτη και ελαστική εργασία να προτάξουμε την δημόσια ασφάλιση την δουλειά με αξιοπρέπεια για όλους, Απέναντι  στην μαυρίλα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν κυβέρνηση- ΕΕ-ΔΝΤ να τους φωνάξουμε δυνατά:

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ!

                   

ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, πιστή πάντα στις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έρχεται μέσω της νεας μεταρρύθμισης στο ασφαλιστικό να ολοκληρώσει ενα από τα πρώτα και βασικά "παραδοτέα" του 3ου μνημονίου. Προσπαθώντας να δώσει μια διαφορετική αφήγηση επί του θέματος, επιδιώκει να πείσει ότι η κεντρική ιδέα του ασφαλιστικού νόμου είναι « εφαρμογή ενιαίων κανόνων με όρους κοινωνικής και διαγενεακής δικαιοσύνης», η «κοινωνική και ταξική μεροληψία υπέρ των αδύναμων»,

«ένα σύστημα που συνδυάζει την αναδιανομή με την ανταποδοτικότητα» και ειδικά για τους ελεύθερους επαγγελματίες και το μεγάλο ποσοστό των μισθωτών, υποαπασχολούμενων και άνεργων που θεωρούνται «ελεύθεροι επαγγελματίες»- «η σύνδεση των ασφαλιστικών εισφορών με το εισόδημα». 

Δηλώσεις σαν και αυτές, κάθε άλλο πaρά πιστευτές μπορούν να γίνουν, πόσο μάλλον όταν προέρχονται από μία κυβέρνηση που έχει ψηφίσει και εφαρμόσει ενα από τα αντιδραστικότερα μνημόνια στην εποχή της κρίσης. Πράγματι και με μία πιο προσεκτική ματιά, ο νέος ασφαλιστικός νόμος έρχεται να γκρεμίσει κάθε έννοια κράτους πρόνοιας και κοινωνικής ασφάλισης μιας και πέρα από τις αναμενόμενες μειώσεις συντάξεων και αυξήσεις των ορίων ηλικίας έρχονται και άλλες αντιδραστικές τομές: 

• Ενοποίηση ταμείων και πολτοποίηση παροχών προς τα κάτω, 
• Ανάδειξη της ιδιωτικής ασφάλισης, 
• Σύνδεση των συντάξεων με την αποπληρωμή του χρέους κτλ. 

Καταλήγει λοιπόν σε τελική ανάλυση να ισοπεδώσει τα

ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων δημιουργόντας παράλληλα ασφαλιστικές διευκολύνσεις για τους εργοδότες.

Ο μεγάλος χαμένος είναι η νεολαία

 Ο νέος αυτός αντιλαϊκός νόμος στοχεύει να πλήξει σε μεγάλο βαθμό πέρα από τους συνταξιούχους του σήμερα και τους εργαζόμενους, κυρίαρχα την  νεολαία.O μεγαλύτερος ηττημένος λοιπόν φαίνεται να είναι η νεολαία ,που θα ναι μακροχρόνια άνεργη χωρίς ασφάλιση και περίθαλψη , θα φτάνει στα όρια της επιβίωσης όταν δεν θα μπορεί να καλύψει τις εισφορές της στα μπλοκάκια και την ελαστική εργασία και θα πάρει ,αν πάρει,επίδομα κηδείας αντί σύνταξης. Όλα αυτά εν τέλει σκοπεύουν στη συνολική καθιέρωση των σύγχρονων συνθηκών δουλείας και ανασφάλειας για όλο το λαό και τη νεολαία.

Ο ΝΕΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Απέναντι σε όσα πάνε να μας επιβάλλουν, εμείς με τους αγώνες μας απαντάμε και διεκδικούμε όσα μας ανήκουν. Η μάχη για το ασφαλιστικό να γίνει υπόθεση της νεολαίας.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ  ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 4/02 ΜΕ ΤΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΙΣ 10:00

ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ ΠΕΦΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ

Αγωνιστική απόφαση πήρε σήμερα μέσω της γενικής συνέλευσης ο σύλλογος πολιτικών μηχανικών υπερψηφίζοντας το πλαίσιο της ΕΑΑΚ με 101 ψήφους έναντι 40 της Επιτροπής Αγώνα και 16 λευκών. Συνεχίζουμε μαχητικά με τις εξής δράσεις τις επόμενες ημέρες:

- Κατάληψη της σχολής από την Πέμπτη 12/11 μέχρι την Τρίτη 17/11



-Πορεία   στις 12/11 εν όψει της πανεργατικής πανελλαδικής απεργίας στις 10 από το παράρτημα

-Συντονιστικό φοιτητικών συλλόγων την Παρασκευή 13/11 στο παράρτημα

- Τριήμερος εορτασμός για το Πολυτεχνείο (εκδηλώσεις,δράσεις,συζητήσεις) στον χώρο του παραρτήματος


-Πορεία στις 17/11 στις 18:00 από το παράρτημα

Τους αγώνες και τους νεκρούς  εκείνου του Νοέμβρη τους τιμάμε μόνο με τους δικούς μας αγώνες στο σήμερα. Κόντρα στην σύγχρονη βαρβαρότητα, στην λυσσαλέα επίθεση κυβέρνησης-κεφαλαίου- Ευρωπαϊκής Ένωσης η απάντηση μας είναι ότι "Οι χούντες πέφτουν μόνο με εξεγέρσεις".
Εμπρός στο δρόμο του αγώνα, στον δρόμο που χάραξαν οι αγωνιστές εκείνου του Νοέμβρη!

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ.

Βοήθεια! Ήρθαν οι άνθρωποι!

Ανέκαθεν, το ζήτημα του μεταναστευτικού βρισκόταν στην ατζέντα της εκάστοτε κυβέρνησης καθώς διάφοροι μηχανισμοί στήθηκαν για την αντιμετώπισή του (βλ. Frontex, στρατόπεδα συγκέντρωσης κ.ο.κ.). Τους τελευταίους όμως τρεις μήνες η κατάσταση έφτασε στο απροχώ
ρητο, με τα Μ.Μ.Ε. να έχουν κατακλυστεί από ειδήσεις που έχουν να κάνουν με το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ελλάδα, και πολύ συγκεκριμένα με την καθημερινή σχεδόν απόβαση μεγάλου αριθμού μεταναστών στα νησιά του Β. Αιγαίου και σε άλλες περιοχές κοντά στα σύνορα. Μία απόβαση όμως που πολλές φορές εξελίσσεται μοιραία για τους ίδιους τους μετανάστες, οι οποίοι χάνουν τη ζωή τους κατά τη διαδικασία αναζήτησης καλύτερων συνθηκών διαβίωσης. Αναζήτηση στην προσπάθεια να ξεφύγουν από την τραγική κατάσταση που έχουν δημιουργήσει οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ΕΕ, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ σε μια σειρά από χώρες στην Ασία και την Αφρική, κάτι για το οποίο τα ΜΜΕ και η ελληνική κυβέρνηση δε βγάζουν άχνα.

 

  Μόνο τον τελευταίο χρόνο, χιλιάδες είναι οι μετανάστες που έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθεια τους να φτάσουν σε Ελλάδα και Ιταλία. Και στη συνέχεια αν είναι τυχεροί να βρουν μπροστά τους τα οπλοπολυβόλα που εχει στήσει στα σύνορα η ακροδεξιά ουγγρική κυβέρνηση με εντολές ο στρατός να πυροβολεί στο ψαχνό. Την ίδια στιγμή που η Ε.Ε. πιστή στο ρόλο της δίνει ένα ακόμη κρεσέντο μίσους και απανθρωπιάς με τις γελοίες ποσοστόσεις της που αντιμετωπίζουν τους μετανάστες σαν αόριστα νούμερα και φτηνά χέρια για όπου υπάρχει ανάγκη.  Το τελευταίο τραγικό παράδειγμα είναι η δολοφονία του 17χρονου κοντά στη Σύμη, από « προειδοποιητικά πυρά» της Frontex, που μάλιστα την παρουσίασε ως «θάνατο από ασφυξία». Αυτό, δεν είναι το μόνο παράδειγμα και μάλιστα αν η δολοφονική πολιτική για το μεταναστευτικό συνεχιστεί, τα παραδείγματα δυστυχώς θα πολλαπλασιαστούν. Ταυτόχρονα, τα συστημικά Μ.Μ.Ε. προβάλλουν «το τεράστιο πλήγμα» στον τουρισμό ενώ αποκρύπτουν τις άθλιες συνθήκες υποδοχής και διαβίωσης των μεταναστών, καθώς και την εκμετάλλευση που υφίστανται από τους ντόπιους μεγαλοεπιχειρηματίες. Μια εκμετάλλευση που έχει να κάνει με την πώληση πανάκριβων ακτοπλοϊκών, τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης.

   

Η πολιτική της τωρινής κυβέρνησης αδυνατεί να δώσει λύση στο αέναο πρόβλημα του μεταναστευτικού, αναδεικνύοντας τα όρια της υποταγής στην ΕΕ και τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Έτσι, εξακολουθεί να στοιβάζει μετανάστες σε άθλιους χώρους υποδοχής, εξακολουθεί να κάνει γαργάρα το ζήτημα των αδειών παραμονής τους στη χώρα, να καταστέλλει με τον πιο βίαιο τρόπο διαμαρτυρίες και φυσικά ακόμα και σε επίπεδο ρητορείας και μόνο, εξακολουθεί να τους αποκαλεί ‘’λαθρομετανάστες’’. Ακολουθεί λοιπόν τυφλά την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική όσον αφορά στο ζήτημα των μεταναστών (βλ. συνθήκη Δουβλίνου 2),κατά την οποία τους αναγκάζει να παραμείνουν στην χώρα εισόδου, εγκλωβίζοντας τους σε κελιά και στρατόπεδα συγκέντρωσης, και φυσικά δεν εκδίδει χαρτιά ώστε να μπορέσουν να μεταβούν στη χώρα που επιθυμούν. Μια συνολική προσπάθεια «οχύρωσης» λοιπόν τίθεται σε εφαρμογή. Επιχειρήσεις Ξένιος Δίας, ο φράχτης στον Έβρο και μιας και τα λεφτά μας περισσεύουν, η περαιτέρω στελέχωση της FRONTEX στο Αιγαίο. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο το πόσο μηδαμινή αξία έχει για το κράτος και την ΕΕ η ανθρώπινη ζωή και ακριβως μεσα απο αυτό το ευαίσθητο ζήτημα, αναδεικνύεται το πραγματικό τους πρόσωπο. Όσοι τελικά δεν πνιγούν στη Μεσόγειο, τους περιμένει ο μαύρος εργασιακός μεσαίωνας και η πιο σκληρή εκμετάλλευση.

   

Οφείλουμε να έχουμε ξεκάθαρη θέση απέναντι σε αυτή την πολιτική και να παλέψουμε ώστε αυτοί οι άνθρωποι να μπορέσουν να ζήσουν όπως τους αξίζει. Λύση δεν πρόκειται να δοθεί μέσα στα πλαίσια ΕΕ και ΝΑΤΟ. Η μόνη λύση μπορεί να δοθεί μέσα από το συλλογικό ανυποχώρητο αγώνα του οργανωμένου λαού και της νεολαίας, μέσα από την ταξική αλληλεγγύη και το διεθνιστικό και αντιιμπεριαλιστικό στίγμα. Είναι η ώρα να παλέψουμε μαζί με αυτούς τους ανθρώπους, πέρα από σύνορα και εθνικές ταυτότητες , για την ανατροπή του συστήματος που παράγει μόνο εξαθλίωση, δυστυχία, κοινωνικό κανιβαλισμό και καταστρέφει τις ζωές μας.

Και εμείς οι ίδιοι καλούμαστε από μεριάς μας να δείξουμε έμπρακτα την ανατρεπτική μας αλληλεγγύη. Ο ίδιος ο σύλλογος μας καλείται μέσα από την επόμενη γενική συνέλευση να αποφασίσει την δημιουργία πρωτοβουλίας που θα συγκεντρώσει τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα για τους πρόσφυγες. Όποιος θέλει να μας βρει, ήδη έχουμε ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια και καθημερινά συλλέγουμε αυτά τα είδη στο τραπεζάκι μας.

Το μαζικό κίνημα πρέπει να απαιτήσει:      

Απειθαρχία στις αντιμεταναστευτικές συνθήκες της Ε.Ε (“Δουβλίνο 1” και “Δουβλίνο 2”, συνθήκη Σέγκεν) που παραβιάζουν στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ρήξη και αποδέσμευση από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ

     

  Να σταματήσει η βάναυση αντιμετώπιση μεταναστών και προσφύγων από τις δυνάμεις καταστολής

    

Να σταματήσει η εκμετάλλευση τους από το κράτος, τους εφοπλιστές, το κεφάλαιο και τα κυκλώματα

         

Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών. Πλήρη και ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες που ζουν κι εργάζονται στη χώρα μας.

      

  Άσυλο σε όλους τους πρόσφυγες και χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων για να ταξιδέψουν όπου θέλουν.

Σικάγο 1886: Τόσο παλιό και όμως τόσο επίκαιρo

Την ιστορία την γράφουν οι νικητές. Στην σύγχρονη ιστορία γεγονότα και καταστάσεις με τα οποία η αστική πολιτική δεν μπορεί να συγκρουστεί μαζί τους είτε εντέχνως τα απέκρυπτε, είτε προσπαθούσε να αλλάξει την σημασία τους. Χαρακτηριστικό ιστορικό παράδειγμα αποτελεί και η ταξική πρωτομαγιά, η εξέγερση των εργατών στο Σικάγο. Τα σύγχρονα ιστορικά πρότυπα έχουν αναδείξει την εργατική πρωτομαγιά περισσότερο σαν την ημέρα των λουλουδιών, μια αργία που κλείνουν σχολεία και οι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν και πάνε εκδρομές παρά σαν μια μέρα σκληρής ταξικής σύγκρουσης και αμφισβήτησης της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων.

Πόσοι άραγε γνωρίζουν ότι πριν από 125 χρόνια, το 1886 στο Σικάγο θυσιάστηκαν εργάτες στην προσπάθεια τους να κάνουν πράξη το αίτημα τους για 8 ώρες δουλειά – 8 ώρες ανάπαυση -8 ώρες ζωή; Προσπαθώντας δηλαδή να βάλουν αυτοί το χρονοδιάγραμμα, και τις ανάγκες τους μπροστά. Στις ΗΠΑ την πρωτομαγιά του 1886 κανονίζεται απεργία για την καθιέρωση του οχτάωρου από πολλά συνδικάτα η οποία ξεκινά στο Σικάγο και φτάνει τις 65.000 απεργούς ενώ δεκάδες χιλιάδες απεργούσαν σε όλη την Αμερική, ως μια κορύφωση ενός μαζικού εργατικού κινήματος όλο το προηγούμενο διάστημα. Αντιμέτωποι με μια εντυπωσιακή απεργία σε όγκο και δύναμη οι μεγάλοι επιχειρηματίες και βιομήχανοι αποφασίζουν να την συντρίψουν. Τη Δευτέρα, λοιπόν, 3 Μάη στο εργοστάσιο McCormick που οι εργάτες απεργούσαν για την απόλυση 1400 εργατών που ζητούσαν να σταματήσει η δίωξη συναδέλφων τους για συνδικαλιστική δράση , ξεσπάνε επεισόδια μεταξύ απεργών και απεργοσπαστών  και η αστυνομία βρίσκει την ευκαιρία να επέμβει σε βάρος των πρώτων. Οι συγκρούσεις και οι ταραχές ήταν ανεξέλεγκτες (χαρακτηριστική είναι η χρήση όπλων και από τις 2 πλευρές) με αποτέλεσμα τον τραυματισμό και τον θάνατο εκατοντάδων εργατών και αστυνομικών.

 Αυτά τα γεγονότα κατέστησαν την πρωτομαγιά ημέρα μνήμης και αγώνα για το εργατικό κίνημα, και  στην Ελλάδα η πρωτομαγιά έχει μια ιδιαίτερη  ιστορική σημασία. Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη και το 1893, 2000 εργάτες διαδήλωσαν ζητώντας οχτάωρο, Κυριακή αργία και κρατική ασφάλιση στα θύματα εργατικών ατυχημάτων. Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης με τις καταλήψεις εργοστασίων όπου η επίθεση της χωροφυλακής οδήγησε σε αρκετούς νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Οι δολοφονίες των εργατών, και ιδιαίτερα ο θρήνος μιας μάνας πάνω από το νεκρό κορμί του γιού της αποτέλεσαν την έμπνευση του Γιάννη Ρίτσου για τον "Επιτάφιο". Την Πρωτομαγιά του 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, 200 Έλληνες κομμουνιστές.

 

Η Πρωτομαγιά του 1886 έγινε το σύμβολο μιας νέας εποχής στη ζωή και τον αγώνα των εργατών ενάντια στην αστική τάξη, για το δικαίωμα στη δουλειά, την κατάργηση της εκμετάλλευσης, των ιμπεριαλιστικών πολέμων, την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά του κεφαλαίου. Έδειξε ότι ο εχθρός δεν είναι ανίκητος. Το εργατικό κίνημα, η νεολαία και οι αγώνες τους μπορούν να αλλάζουν τα πράγματα, να αντιστέκονται, να δημιουργούν ρήγματα στην κυριαρχία τους. Από αυτή την σκοπιά οφείλουμε να δούμε και τα νοήματα που έχει η Πρωτομαγιά στο σήμερα.

Με οδηγό ότι η αστική τάξη δεν είναι ανίκητη πρέπει να πορευόμαστε. Σε μία περίοδο ασύλληπτου κοινωνικού πλούτου αλλά και όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, οι κυβερνήσεις αστικής διαχείρισης, και στην χώρα μας, είτε είναι «δεξιές», «κεντροδεξιές» ή «κεντροαριστερές»» ακολουθούν την ίδια, αντεργατική πολιτική της άγριας λιτότητας της συντριβής των συλλογικών δικαιωμάτων των εργατών - παραγωγών του πλούτου και υπερασπίζονται με κάθε τρόπο τον «ιερό νόμο» της κερδοφορίας και του ανταγωνισμού. Αυτή είναι άλλωστε η προσπάθεια επιβολής ενός «μόνιμου μνημονίου» στους εργαζόμενους, αλλά  και η πολιτική της Ε.Ε., του ΔΝΤ και όλων των υπερεθνικών οργανισμών και οι όποιες διαφοροποιήσεις χρησιμοποιούνται σαν «αναισθητικά» για την ακόμη πιο αποφασιστική λεηλασία των εργατικών δικαιωμάτων.

 

Τώρα είναι η ώρα ενός νέου εργατικού κινήματος που θα συγκροτήσει αντίπαλο δέος στα σχέδια εργοδοσίας-ΕΕ-ΔΝΤ. Τώρα είναι η ώρα το φοιτητικό κίνημα και η νεολαία να σταθούν πλάι στο εργατικό και να προβάλουν και να επιβάλουν τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους. Τώρα είναι η ώρα να απομονωθεί ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Για μια συνολική αντεπίθεση και ένα νέο γύρο αντιπαράθεσης του εργατικού κινήματος. Με μια άλλη αριστερά,  αντικαπιταλιστική και σύγχρονα επαναστατική. Αναμέτρηση παντού!

                                                      ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ 

                                                                             ΠΟΡΕΙΑ

    ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛ. ΤΡΙΩΝ 

        ΣΥΜΜΑΧΩΝ 1/5 ΣΤΙΣ 10:30

αν.α.κινηση – ε.α.α.κ.

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ